พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2 หน้าที่ 308

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2
<< | หน้าที่ 308 | >>

วิหารของสงฆ์ ภิกษุสำคัญว่าเป็นของส่วนบุคคล นั่ง หรือนอนบนเตียงหรือ บนตั่งมีเท้าเสียบบนกุฎีชั้นลอย ต้องอาบัติปาจิตตีย์



วิหารส่วนบุคคล ภิกษุสำคัญว่าเป็นของสงฆ์ ต้องอาบัติทุกกฏ

วิหารส่วนบุคคล ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

วิหารส่วนบุคคล ภิกษุสำคัญว่าเป็นของส่วนบุคคล ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะ เป็นของส่วนบุคคลของผู้อื่น วิหารส่วนบุคคลของตน ไม่ต้องอาบัติ



ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๓๙๖} [๑๓๓] ๑. ภิกษุนั่งบนที่ที่ไม่ใช่กุฎีชั้นลอย

๒. ภิกษุนั่งบนกุฎีชั้นลอยสูงพอกระทบศีรษะ

๓. ภิกษุนั่งบนที่ที่ข้างล่างไม่เป็นที่อยู่

๔. ภิกษุนั่งบนกุฎีชั้นลอยปูพื้นไว้

๕. ภิกษุนั่งบนกุฎีชั้นลอยมีเท้าเตียงหรือเท้าตั่งตรึงสลักกับตัว

๖. ภิกษุยืนบนเตียงหรือตั่งหยิบหรือพาดจีวรได้

๗. ภิกษุวิกลจริต

๘. ภิกษุต้นบัญญัติ