พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2 หน้าที่ 251

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2
<< | หน้าที่ 251 | >>

อนาปัตติวาร


ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๓๐๓} [๖๖] ๑. ภิกษุที่แสดงธรรมโดยมีบุรุษรู้เดียงสาอยู่ด้วย

๒. ภิกษุแสดงธรรมเพียง ๕-๖ คำ

๓. ภิกษุแสดงธรรมต่ำกว่า ๕-๖ คำ

๔. ภิกษุลุกขึ้นแล้วมานั่งแสดงธรรมต่อไปอีก

๕. ภิกษุแสดงธรรมในที่ที่มาตุคามลุกขึ้นแล้วนั่งลงอีก

๖. ภิกษุแสดงธรรมแก่มาตุคามอื่นต่อ

๗. ภิกษุถูกถามปัญหาแล้วแสดงธรรมแก่มาตุคามผู้ถาม

๘. ภิกษุแสดงธรรมเพื่อคนอื่นแต่มีมาตุคามฟังอยู่ด้วย

๙. ภิกษุวิกลจริต

๑๐. ภิกษุต้นบัญญัติ

ธัมมเทสนาสิกขาบทที่ ๗ จบ