พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2 หน้าที่ 240

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 2
<< | หน้าที่ 240 | >>

อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าเป็นอุปสัมบัน นอนร่วมกันเกิน ๒-๓ คืน ต้อง อาบัติปาจิตตีย์



ที่นอนมีเครื่องมุงครึ่งเดียว มีเครื่องบังครึ่งเดียว ต้องอาบัติทุกกฏ

อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าเป็นอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ

อุปสัมบัน ภิกษุไม่แน่ใจ นอนร่วมกันเกิน ๒-๓ คืน ต้องอาบัติทุกกฏ

อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าเป็นอุปสัมบัน นอนร่วมกันเกิน ๒-๓ คืน ไม่ต้อง อาบัติ



ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๒๙๓} [๕๔] ๑. ภิกษุนอนพัก ๒-๓ คืน

๒. ภิกษุพักต่ำกว่า ๒-๓ คืน

๓. ภิกษุพัก ๒ คืน พอคืนที่ ๓ ออกไปก่อนอรุณขึ้นแล้วกลับเข้ามา

๔. ภิกษุนอนร่วมกันในที่นอนมีเครื่องมุงทั้งหมด แต่ไม่มีเครื่องบัง ทั้งหมด

๕. ภิกษุนอนร่วมกันในที่นอนมีเครื่องบังทั้งหมด แต่ไม่มีเครื่องมุง ทั้งหมด

๖. ภิกษุนอนร่วมกันในที่นอนไม่มีเครื่องมุงส่วนมาก ไม่มีเครื่องบัง ส่วนมาก

๗. ภิกษุนั่งในเมื่ออนุปสัมบันนอน

๘. ภิกษุนอน อนุปสัมบันนั่ง

๙. ภิกษุนั่งและอนุปสัมบันก็นั่ง

๑๐. ภิกษุวิกลจริต

๑๑. ภิกษุต้นบัญญัติ