พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 4 หน้าที่ 129

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 4
<< | หน้าที่ 129 | >>

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ แม้อื่นอีก ไม่พึงให้อุปสมบท ไม่พึงให้นิสสัย ไม่พึงใช้สามเณรอุปัฏฐาก คือ

๑. ไม่รู้จักอาบัติ ๒. ไม่รู้จักอนาบัติ

๓. ไม่รู้จักอาบัติเบา ๔. ไม่รู้จักอาบัติหนัก

๕. จำปาติโมกข์ทั้งสองโดยพิสดารไม่ได้ดี จำแนกไม่ได้ดี ไม่คล่องแคล่วดี

วินิจฉัยโดยสุตตะโดยอนุพยัญชนะไม่ได้ดี

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ เหล่านี้แล ไม่พึงให้อุปสมบท ไม่พึงให้นิสสัย ไม่พึงใช้สามเณรอุปัฏฐาก (๑๓)



ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ พึงให้อุปสมบท พึงให้นิสสัย พึงใช้ สามเณรอุปัฏฐาก คือ

๑. รู้จักอาบัติ ๒. รู้จักอนาบัติ

๓. รู้จักอาบัติเบา ๔. รู้จักอาบัติหนัก

๕. จำปาติโมกข์ทั้งสองโดยพิสดารได้ดี จำแนกได้ดี คล่องแคล่วดี วินิจฉัย

โดยสุตตะโดยอนุพยัญชนะได้ดี

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ เหล่านี้แล พึงให้อุปสมบท พึงให้ นิสสัย พึงใช้สามเณรอุปัฏฐาก (๑๔)



ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ แม้อื่นอีก ไม่พึงให้อุปสมบท ไม่พึงให้นิสสัย ไม่พึงใช้สามเณรอุปัฏฐาก คือ

๑. ไม่รู้จักอาบัติ ๒. ไม่รู้จักอนาบัติ

๓. ไม่รู้จักอาบัติเบา ๔. ไม่รู้จักอาบัติหนัก

๕. มีพรรษาหย่อน ๑๐