พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3 หน้าที่ 273

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3
<< | หน้าที่ 273 | >>

คำว่า บริภาษ คือ บริภาษว่า “ภิกษุณีพวกนี้โง่เขลา ภิกษุณีพวกนี้ไม่ฉลาด ภิกษุณีพวกนี้ไม่รู้จักกรรม โทษของกรรม กรรมวิบัติ หรือกรรมสมบัติ” ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์ บริภาษภิกษุณีหลายรูป ภิกษุณีรูปเดียว หรืออนุปสัมบัน ต้องอาบัติ ทุกกฏ



ภิกษุณีต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๓๔๑} [๑๐๓๖] ๑. ภิกษุณีมุ่งอรรถ

๒. ภิกษุณีมุ่งธรรม

๓. ภิกษุณีมุ่งสั่งสอน

๔. ภิกษุณีวิกลจริต

๕. ภิกษุณีต้นบัญญัติ