พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3 หน้าที่ 270

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3
<< | หน้าที่ 270 | >>

{๓๓๖} [๑๐๓๑] อุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าเป็นอุปสัมบัน ด่าหรือบริภาษ ต้อง อาบัติปาจิตตีย์

อุปสัมบัน ภิกษุณีไม่แน่ใจ ด่าหรือบริภาษ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

อุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าเป็นอนุปสัมบัน ด่าหรือบริภาษ ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์



ภิกษุณีด่าหรือบริภาษอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ

อนุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าเป็นอุปสัมบัน ด่าหรือบริภาษ ต้องอาบัติทุกกฏ

อนุปสัมบัน ภิกษุณีไม่แน่ใจ ด่าหรือบริภาษ ต้องอาบัติทุกกฏ

อนุปสัมบัน ภิกษุณีสำคัญว่าเป็นอนุปสัมบัน ด่าหรือบริภาษ ต้องอาบัติทุกกฏ



ภิกษุณีต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๓๓๗} [๑๐๓๒] ๑. ภิกษุณีมุ่งอรรถ

๒. ภิกษุณีมุ่งธรรม

๓. ภิกษุณีมุ่งสั่งสอน

๔. ภิกษุณีวิกลจริต

๕. ภิกษุณีต้นบัญญัติ