พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3 หน้าที่ 263

พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 3
<< | หน้าที่ 263 | >>

{๓๒๖} [๑๐๑๙] คำว่า ก็ ... ใด คือ ผู้ใด ผู้เช่นใด ฯลฯ นี้ที่พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ก็ ... ใด

คำว่า ภิกษุณี มีอธิบายว่า ชื่อว่าภิกษุณี เพราะเป็นผู้ขอ ฯลฯ นี้ที่พระผู้มี พระภาคทรงประสงค์เอาว่า ภิกษุณี ในความหมายนี้

ที่ชื่อว่า ดิรัจฉานวิชา หมายถึง ศิลปวิทยาอย่างใดอย่างหนึ่งนอกพระ ศาสนาที่ไม่มีประโยชน์

คำว่า สอน คือ สอนเป็นบท ต้องอาบัติปาจิตตีย์ทุก ๆ บท สอนเป็นอักษร ต้องอาบัติปาจิตตีย์ทุก ๆ ตัวอักษร



ภิกษุณีต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๓๒๗} [๑๐๒๐] ๑. ภิกษุณีสอนวิชาเขียนหนังสือ

๒. ภิกษุณีสอนการท่องจำ ๑

๓. ภิกษุณีสอนพระปริตรเพื่อคุ้มครอง

๔. ภิกษุณีวิกลจริต

๕. ภิกษุณีต้นบัญญัติ





๑ การท่องจำ คือศาสตร์ว่าด้วยการทรงจำ ซึ่งเมื่อปฏิบัติตามที่กล่าวไว้ จะทรงจำคัมภีร์ได้มากมาย (กงฺขา.ฏีกา ๕๐๓)